Verslag dagen in Weris
De ontmoetingsdagen in Weris van 11 t/m 14 mei 2012
met de vrienden van het Team van de Mensheid.
Vrijdagmiddag arriveerden we in Weris. Na een heerlijke maaltijd hebben we ‘s avonds met elkaar besloten hoe het programma er voor de komende dagen uit zou gaan zien. We sloten de avond af met het zingen van Mantra's.
Zaterdagochtend hebben we een denkstorm gedaan aan de hand van vragen die ons aan het hart gaan. Centrale vraag was: “Hoe komt stilstand tot beweging?” gekoppeld aan “Hoe kom ik van niets tot iets?” Deze tweeledige vraag voerden ons dwars door de veelheid, chaos en vaste standpunten van het denken, langs afgronden van twijfel en opgeven door de flessenhals waar het antwoord doorbrak: “Uit eigen beweging” waarbij “Liefde” steeds aanwezig is. Een verslag van de denkstorm is aanwezig.
In de middag maakten we een wandeling naar de Witte steen, daar hebben we vervolgens een expansie-meditatie gedaan, uitkijkend over een prachtig dal. De meditatie richtte zich op de ervaring van een immense wereld die we om ons heen creëren en die wij vervolgens innemen in onszelf. Daar konden we contact maken met bewustzijn dat wij werkelijk zijn en dat alles is.
Na de wandeling zijn we gaan schilderen. De eerdere ervaringen vormgevend vanuit onszelf met verf op de doeken, die we steeds weer bij elkaar legden door de dagen heen en verder vormgaven als één schilderij met verschillende facetten. In het midden een leeg doek als afspiegeling van bewustzijn, steeds aanwezig?
's Avonds is de online cursus van Walsch overgezet op USB-sticks. De idee is deze cursus te doorlopen of gedeelten ervan en online en op kerngroepbijeenkomsten met elkaar te delen.
Zondagochtend maakten we een stiltewandeling naar de hunebedden. Daar hebben we een meditatie gedaan die erop was gericht om 'bagage' los te laten, die we zoveel en zolang met ons meeslepen. Vervolgens zijn we over een ruw pad teruggelopen. De opdracht was in een energie te komen, waarin we niet meer zelf sturing geven aan het lopen, maar “het lichaam de leiding te geven en zelf de weg te laten gaan” Terugkomend was iedereen in een diepe stilte met zichzelf. Er werd verder geschilderd vanuit deze stilte. Het delen van onze ervaringen later maakten allerlei perspectieven zichtbaar, waarin we veel leerden hoe ieder vanuit zijn oorspronkelijkheid ermee bezig was geweest.
In de middag deden we in de tuin verschillende opstellingen van de persoonlijkheid en de ziel. De duidelijke , maar ook subtiele bewegingen die zichtbaar werden, waren emotioneel,ontroerend en verhelderend.
De avond hebben we afgesloten met mantra's rond het kampvuur en het oplaten van een wensballon, die langzaam, met een warmend licht van binnen, opvloog in de donkere hemel. We volgden dit licht geruime tijd met verbazing en nieuwsgierigheid tot het uiteindelijk langzaam doofde en de ballon terugkeerde naar de aarde.
De volgende ochtend is ieder na een dankbaar laatst samenzijn in de tuin naar huis vertrokken.
